Brak kierowców w ciągu kilku lat zagrozi łańcuchom dostaw w Europie
W ciągu najbliższych lat nawet co piąty kierowca zawodowy w Europie odejdzie na emeryturę. Brak kierowców może w kolejnych latach zagrozić ciągłościom łańcuchów dostaw. Wśród różnych strategii odpowiedzi branży logistycznej na ten problem jest rozwój transportu intermodalnego, lecz ten jest blokowany przez stan infrastruktury kolejowej.
Liczba nieobsadzonych miejsc pracy kierowców zawodowych w 18 krajach analizowanych w najnowszym raporcie Międzynarodowej Unii Transportu Drogowego (IRU) wynosi obecnie 2,9 mln. Oznacza to, że wakaty stanowią już 11% miejsc pracy w tym zawodzie. Najgorsza sytuacja jest w Europie, gdzie nieobsadzonych jest 13% stanowisk pracy, a łącznie brakuje ok 502 tys. kierowzów zawodowych.
Na Starym Kontynencie już prawie 2/3 przewoźników drogowych deklaruje, że brak kierowców jest największym wyzwaniem z jakim mierzą się firmy z tej branży. Równocześnie zapotrzebowanie na przewozy towarowe rośnie szybciej niż liczba zatrudnionych kierowców w Chinach i Uzbekistanie. Z tej republiki środkowoazjatyckiej pochodzi sporo pracowników zagranicznych zatrudnianych w ostatnich latach w Europie.
— Pomimo znacznych wysiłków branży, niedobór kierowców pogłębia się, stanowiąc poważny problem strukturalny dla branży transportu drogowego. Rekrutacja kierowców bezpośrednio wpływa na wydajność transportu, rozwój firmy i niezawodność łańcucha dostaw — komentuje Umberto de Pretto, sekretarz generalny IRU.
Problemy w przewozach długodystansowych
Największe problemy z znalezieniem kierowców mają małe firmy zatrudniające do 50 osób oraz operatorzy świadczący przewozy długodystansowe. Średnia wieku kierowców zawodowych w Europie jest wysoka, a do 2030 aż 660,5 tys z nich może przejść na emeryturę. Oznacza, to że rozwiazanie problemu braków kierowców jest jednym z najpilniejszych wyzwań przed jakim stoi branża TSL w Europie.
Przewoźnicy stosują różne strategie dla radzenia sobie z tym problemem. Wysokie wynagrodzenia oferowane kierowcom nie zawsze są wystarczającą zachętą żeby zainteresować młode osoby do wyboru tego zawodu, a sporo firm w ostatnich latach znalazło się w sytuacji, w której nie może już podwyższać stawek wynagrodzenia. Żeby zachęcić do wyboru tego zawodu przewoźnicy inwestują w poprawę warunków pracy, w tym w wygodniejsze pojazdy. Proponowane są rozwiązania takie jak bezpieczne parkingi, czy optymalizacja harmonogramów pracy w celu proprawy balansu miedzy życiem zawodowym a prywatnym. W niektórych krajach firmy transportowe współpracują z sektorem edukacji, a praca kierowcy zawodowego jest promowana wśród kobiet i osób młodych.
Alternatywne rozwiązania
Problem braku kierowców częściowo może zmniejszyć dopuszczenie dłuższych pojazdów systemu EMS do wykonywania przewozów transgranicznych w Unii Europejskiej. Długofalowymi rozwiązaniami problemu mogą być automatyzacja przewozów drogowych i przeniesienie części ładunków z tras długodystansowych na transport intermodalny.
To ostatnie rozwiązanie jest promowane przez Unię Europejską, gdyż pozwala obniżyć koszty środowiskowe transportu, zmniejsza zapotrzebowanie na pracę kierowców i pozwala zapewnić lepsze warunki zatrudnienia w tym zawodzie. Obecnie przewoźnicy obsługujący, krótsze trasy między terminalami a klientami końcowymi w ramach serwisów intermodalnych mają mniej problemów z znalezieniem kierowców niż firmy realizujące transport długodystansowy.
Niestety transport intermodalny w Europie nie jest w stanie obecnie wykorzystać swoich przewag i przejąć część przewozów z transportu drogowego na trasach dalekobieżnych. Przyczyną są ograniczenia infrastruktury kolejowej, która nie ma odpowiedniej przepustowości. Jak wskazał w swym raporcie Europejski Trybunał Obrachunkowy problemami są zwłaszcza brak możliwości obsługi składów o dł 740 m, opóźnienia w wdrożenie ERTMS, niedostosowanie skrajni kolejowej do naczep P400 i liczne wąskie gardła.
Czytaj także: ETO: Unia Europejska nie zapewnia warunków do przesunięcia modalnego w transporcie towarowym
Możliwość komentowania została wyłączona.
