Chiny budują lądowy Kanał Sueski dla połączenia transportu z Azji do Europy
Chiny po cichu, ale konsekwentnie budują alternatywne trasy transportu, aby pomóc im eksportować towary do Europy, bez korzystania z transportu Morzem Czerwonym i innymi szlakami, które są pod kontrolą różnych państw, w tym pośrednio USA. Głównym ośrodkiem dla szlaku handlu lądowego i węzłem dla Azji „na miarę Kanału Sueskiego” ma stać się miasto Chongqing.

Tworząc alternatywę dla zatłoczonych szlaków żeglugi morskiej, chiński korytarz ma zwiększać odporność globalnego łańcucha dostaw. Ma w szczególności poprawić wydajność tych branż, które opierają się na precyzyjnych harmonogramach dostaw. Poniżej przytaczamy artykuły, opublikowane m.in. w „South China Morning Post” oraz „IndiaTimes”.
Promocja nowego węzła logistycznego
Górzyste miasto Chongqing w południowo-zachodnich Chinach stało się głównym ośrodkiem dla handlu szlakiem lądowym z Azji do Europy. I szybko przekształca się potęgę logistyczną. Węzeł kolejowy Chongqing jest centralną częścią inicjatywy prezydenta Xi Jinping’s „Pasa i Szlaku” (BRI), a centralnym punktem tego planu jest położenie miasta w głębi lądu. Od 2024 r. sieci kolejowe BRI łączą się z grubsza 60 chińskich miast z 50 europejskimi miastami, przekształcając globalną infrastrukturę handlową i strategię logistyczną.
Ale każdego dnia miasto to zarządza też setkami przesyłek za pomocą szybkich pociągów towarowych, łącząc takie kraje Azji Południowo-Wschodniej, jak: Wietnam i Singapur z Europą. Dlatego, jak informuje South China Morning Post, Chongqing szybko stał się strategicznym punktem w chińskiej sieci handlowej, a jego model – jeśli nadal będzie odnosił sukcesy – może zainspirować rząd do podobnych inwestycji na zachodzie kraju.
Oprócz strategicznego położenia, Chongqing jest rosnącą potęgą przemysłową, odpowiedzialną za produkcję około jednej trzeciej światowych laptopów, główną bazą do produkcji samochodów elektrycznych i głównym centrum eksportu dla jednej czwartej chińskich samochodów do Europy.
Krótki transit time
Aby sprostać rosnącym przepływom towarów, Chongqing modernizuje swoją infrastrukturę, w tym rozbudowane terminale kolejowe i lepsze połączenia z lotniskami i głównymi autostradami. Takie realizowane projekty jak: China World Trade Centre i dworzec kolejowy Xiong’an, powiązane z Międzynarodowym Portem Lotniczym Pekin Daxing, będą wspierać zwiększone wymagania logistyczne i pomóc w usprawnieniu ruchu ładunków.
Czas dostawy drogą lądową z krajów azjatyckich do Chongqing jest o 10-20 dni krótszy niż tradycyjnymi szlakami morskimi, znacznie upraszczając też kwestie celne. Uruchomienie pociągu ekspresowego ASEAN w 2023 r. skróciło czas wysyłki między Hanoi a Chongqing do zaledwie pięciu dni, a stamtąd towary docierają do Europy w czasie krótszym niż dwa tygodnie.
Wymiary geopolityczne
Autorzy z cytowanych portali oceniają, że motywy wykorzystania Chongqing przez Pekin mają nie tylko wymiar logistyczny, ale także geopolityczny. „Wojna handlowa ze Stanami Zjednoczonymi pod rządami prezydenta Donalda Trumpa pokazała niebezpieczeństwo polegania na międzynarodowych szlakach morskich znajdujących się pod wpływem zachodnich, takich jak Kanał Sueski, czy Cieśniny Ormuz i Malakka. Pandemia koronawirusa zwiększyła ryzyko, ujawniając kruchość morskich łańcuchów dostaw”, ocenia IT.
Wraz z trwającą wojną na Ukrainie i niektórymi chińskimi przesyłkami podlegającymi zajęciu w 2023 r., tranzyt towarów przez Rosję stał się bardziej ryzykowny, mimo że dwustronny handel między tymi dwoma krajami osiągnął 240 mld euro w 2024 r. Dlatego Pekin naciska na rozwój „Środkowego Korytarza”, prowadzącego przez Kazachstan i Morze Kaspijskie, aby uniknąć zarówno trasy przez Rosję, jak i cieśniny morskie.
Wyzwania
Jednak Pekin stoi przed wieloma wyzwaniami związanymi w realizacją projektu. Budowa i utrzymywanie rozległej sieci kolejowej w tak wielu krajach leżących wzdłuż Środkowego Korytarza „to niemały wyczyn, a projekt „wymaga ogromnych inwestycji finansowych, starannego planowania i koordynacji technicznej”. Wszelkie luki w infrastrukturze mogą zakłócić efektywność korytarza. Wiele tras, zwłaszcza w ramach Inicjatywy Pasa i Szlaku, opiera się na dotacjach rządowych, aby ułatwić im ich życie eksporterom, co prawdopodobnie będzie zmieniane.
Transgraniczny handel kolejowy również napotyka przeszkody regulacyjne. Różne kraje mają różne procedury celne, ramy prawne i przepisy handlowe. Harmonizacja tych zasad jest niezbędna, aby uniknąć opóźnień, obniżyć koszty i zapewnić płynny transport ładunków. Bez skoordynowanej polityki przesyłki mogłyby napotkać wąskie gardła, podważając kluczową zaletę korytarza: szybkość.
Budowa i eksploatacja ogromnej sieci kolejowej niesie konsekwencje dla środowiska. Proces budowy może zakłócać ekosystemy, a zużycie energii w pociągach dużych prędkości musi być zarządzane w sposób zrównoważony.




























