Osie: chińsko-indyjska i chińsko-rosyjska zmieni porządek logistyki globalnej
Zakończony niedawno w chińskim Tiencinie dwudniowy 25-ty szczyt Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SOW) oceniany jest na Zachodzie głównie pod kątem politycznym. Dostrzega się w nim „konsolidację przeciwników USA”, „kontynuację tworzenia przez Chiny nowego globalnego porządku”, czy wyraźne już przywództwo Chin w realizacji „świata wielobiegunowego”.
Tym niemniej jest efektów ekonomicznych zarówno samego szczytu, jak i bilateralnych spotkań przywódców z aż 20 krajów, które mogą mieć też wpływ na logistykę światową.
Wątki polityczne szczytu
„Zakończony w Tiencinie szczyt Szanghajskiej Organizacji Współpracy to konsolidacja przeciwników USA i kontynuacja tworzenia przez Chiny nowego globalnego porządku. Rosja ma być jednym z filarów owego Pax Sinica” – ocenił w studiu PAP Jakub Jakóbowski wicedyrektor i szef Zespołu Chińskiego z Ośrodka Studiów Wschodnich.
Według niego, tak liczne uczestnictwo w szczycie można oceniać jako „bardzo bezpośrednie uderzenie w Stany Zjednoczone i (…) niejako akt oskarżenia, że w obliczu tej niestabilności, takiej chaotycznej, agresywnej polityki Trumpa, Xi Jinping i Chińczycy mówią w ten sposób, że powojenny ład został naruszony, powrócił faszyzm, protekcjonizm i agresja (w domyśle – w USA)”. W tych warunkach „na arenę wstępują dziejów Chińczycy jako stabilny hegemon, który tworzy alternatywne struktury” – powiedział Jakóbowski.
Gospodarcze efekty szczytu
Rezultatami o wymiarze gospodarczym szczytu SOW jest m.in. powołanie specjalnego banku rozwojowego i inicjatyw dla realizacji projektów w sektorach energetycznym i finansów. Zabiegał o to od dawna Pekin, czemu dotychczas sprzeciwiała się Moskwa.
Podkreśla się rozmowy gospodarcze prezydentów Xi Jinpinga i Narendry Modiego. Choć Pekin i Delhi silnie rywalizują ekonomicznie, ocieplenie relacji na tym polu „nastąpiło na skutek wojny handlowej rozpętanej przez prezydenta Donalda Trumpa.” O znaczeniu zacieśniania tej współpracy – patrz też niżej.
Z kolei Chiny i Rosja podpisały ponad 20 umów o współpracy, m.in. w dziedzinie energii, lotnictwa, sztucznej inteligencji i rolnictwa. Jednocześnie Rosja uzyskała kluczowe dwustronne porozumienie, w wyniku którego zwiększy swój eksportu gazu do Chin o 25 proc. Ale najważniejsze w tym pakiecie jest podpisane – i długo wyczekiwane przez Putina – memorandum w sprawie budowy gigantycznego gazociągu Siła Syberii 2. Ma biec przez Syberię i Mongolię do Chin, a jego moc przesyłowa ma sięgać 50 mld m3 rocznie (czyli podobnie, jak NordStream).
Efekty szczytu dla logistyki
Wśród różnych aspektów tej ostatniej umowy podkreśla się, że budowa takiej arterii grozi przebudową globalnej mapy energetycznej, w tym odsunięciem na boczny tor części handlu LNG drogą morską i zmniejszenia popytu na globalną flotę tankowców LNG. Potencjalne zwiększenie dostaw drogą lądową gazu o ok. 58 mld m3 (łącznie ze wzrostem istniejącą linią) będzie stanowić ok. 10 proc. obecnego globalnego wolumenu LNG, a 6 – 7 proc. przewidywanego na 2030 rok, według analizy szwedzkiego banku inwestycyjnego SEB
Oceniając efekty rozmów Xi – Modie w mediach zachodnich wskazuje się na możliwe przekształcenia łańcuchów dostaw, w tym możliwą zmianę mapy logistycznej dla kontenerowców. Indie, przeżywające boom gospodarczy, mogą stać się „bezpieczną przystanią dla biznesu chińskiego eksportu w sytuacji utrudnień dla niego ze strony USA”.
Peter Sand, główny analityk Xeneta ocenia, że oś indyjsko-chińska „ma kluczowe znaczenie dla nowego porządku gospodarczego, nie kontrolowanego przez USA i będzie motorem nowych transakcji lub zwiększeniem tych istniejących”. Zarazem podkreśla, że europejski popyt pozostanie stabilny. Sand uważa też, że dzięki licznym portom Indie mogą obsługiwać statki o różnej wielkości, w tym „mniejszego tonażu do obsługi rynku indyjskiego, ponieważ Chiny dywersyfikują swoją działalność”.
Z kolei tajwański spedytor Dimerco stwierdził we wrześniowym raporcie: „Oczekuje się, że wielkość importu w USA spadnie w tym roku o 5,6 proc., w tym import towarów w kontenerach w okresie od września do grudnia spadnie o 19-21 proc. w porównaniu z ubiegłym rokiem”.
SOW
Dla przypomnienia, SOW utworzone zostało w 2001 r. przez pięć państw (Chiny, Rosję, Kazachstan, Kirgistan i Tadżykistan) w celu wzmocnienia współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa, polityki i gospodarki. W kolejnych latach dołączyły: Białoruś, Indie, Pakistan, Uzbekistan i Iran. Afganistan i Mongolia mają status obserwatorów, a kolejnych 14 państw – status partnerów, w tym Egipt, Indonezja i Turcja.
Możliwość komentowania została wyłączona.
