Koleje amerykańskie wchodzą w końcową falę fuzji?
Prezesi zarządów dwóch amerykańskich grup kolejowych – Union Pacific Railroad (skrót: UP) i Norfolk Southern Railway (NS) ogłosili, że podpisali umowę o fuzji. W ten sposób powstanie pierwsza transkontynentalna kolej cargo w Ameryce, operująca na sieci od wschodniego wybrzeża USA do zachodniego.
Zarządy obu spółek poinformowały, że połączenie usprawni dostawy surowców i towarów w całym kraju, a drogi w kraju uwolnione zostaną od setek tysięcy ciężarówek, co zmniejszy zatory i koszty „utrzymania autostrad finansowych przez podatników”.
Fuzja ta musi zostać jeszcze zatwierdzona przez Radę ds. Transportu Powierzchniowego (STB), która ustanowiła wysoką poprzeczkę dla konsolidacji w tej kluczowej branży, po doświadczeniach licznych przejęć w XX wieku. Do zablokowania umowy wzywają związkowcy, szczególnie z Norfolk Southern.
Gracze
Union Pacific Railroad powstało w 1862 r., a obecną pozycję zdobyło m.in. dzięki wielu przejęciom i fuzjom z innymi przewoźnikami i zarządcami linii kolejowych. Obecnie UP zarządza siecią kolejową w 23 środkowych i zachodnich stanach o łącznej długości ok. 32 800 mil. Zatrudnia blisko 32,9 tys. pracowników.
Norfolk Southern Railway (spółka zależą Norfolk Southern Corporation, zatrudnia ok. 5 tys. osób) operuje na sieci o długości 19,4 tys. mil w 22 stanach USA oraz w Dystrykcie Columbia (Kanada), ma też prawa do użytkowania rasy Albany-Montreal, należącej do Canadian Pacific Kansas City. Specjalizuje się w przewozach towarów w kontenerach i naczepach, po zerwaniu na początku tego stulecia z przewozami masowymi węgla. W efekcie NS oferuje największą intermodalną sieć kolejową we wschodniej Ameryce Północnej.
Założenia umowy
Umowa zakłada kupno przez UP akcji NS w transakcji o łącznej wartości 85 miliardów dolarów. UP oferuje gotówką 20 mld dolarów, a ponadto akcjonariusze NS otrzymają: jedną akcję UP i 88,82 USD w gotówce za każdą z ich akcji, co podbije wycenę NS do ok. 320 USD za akcję. Po połączeniu, wartość nowego przedsiębiorstwa przekroczy 250 miliardów dolarów. Nowa grupa będzie zarządzać siecią kolejową liczącą ponad 80 000 km, będzie obsługiwać 43 stany, połączy około 100 portów.
Według założeń, fuzja ta zapewni jednej firmie pełną kontrolę nad transportem kolejowym z jednego wybrzeża USA na drugie. Ma to usprawnić łańcuchy dostaw, pobudzić amerykańską produkcję i stworzyć nowe miejsca pracy – bez naruszania istniejących umów z pracownikami zrzeszonymi w związkach zawodowych.
Dyrektor generalny UP, Jim Vena, wśród potencjalnych korzyści płynących z fuzji kolejowej wskazuje, że nowa grupa miałyby przewagę nad innymi amerykańskimi liniami kolejowymi, ponieważ nie będzie musiała już przekazywać przesyłek w środku kraju, co umożliwia jej szybsze dostawy i prawdopodobne o niższym koszcie (za The Guardian).
Oceny skutków
Fuzja ta musi zostać jeszcze zatwierdzona przez Radę ds. Transportu Powierzchniowego (STB). Do STB już wpłynął wniosek o zablokowanie umowy, przesłany przez Związek Pracowników Transportu w Ameryce, który reprezentuje pracowników w Norfolk Southern. Związkowcy ci „zdecydowanie sprzeciwiają się planowanej fuzji” i wzywają inne federalne organy regulacyjne, ustawodawców, spedytorów i związki zawodowe powstrzymania fuzji. „Przerośnięty Union Pacific byłby katastrofalny dla pracowników kolei, spedytorów i dla bezpieczeństwa milionów Amerykanów, którzy mieszkają i pracują w pobliżu linii kolejowych” – powiedział John Samuelsen przewodniczący związkowców, cytowany przez Pennsylvania Capital Star.
Wydział Transportu SMART (SMART-TD), określany jako największa organizacja pracowników kolejowych w USA przekazał oświadczenie, że jest „głęboko zaangażowany w ocenę konsekwencji proponowanej fuzji”. Związek stwierdził, że umowa będzie zachęcać do dalszej konsolidacji w całym systemie kolejowym, „wywołując kolejną falę transkontynentalnych fuzji tworząc duopol. Zarówno historia, jak i logika sugerują, że doprowadziłoby to do wyższych stawek, mniej opcji serwisowych i zmniejszonej konkurencji”.
Podobna jest ocena niektórych analityków giełdowych wskazujących, że nowa fuzja może wywołać „końcową falę fuzji” na rynku kolejowych w USA, po licznych przejęciach w XX wieku.Wcześniejsze fuzje kolejowe spowodowały również dodatkową konsolidację w branży. Na początku lat 80. XX wieku było ponad 30 głównych linii kolejowych, a obecnie jest sześć.
W przekazach medialnych podkreśla się też, że jeżeli STB wyda pozytywną opinię, dwie pozostałe główne amerykańskie linie kolejowe – BNSF Railway (należy do konglomeratu Berkshire Hathaway kierowanego przez Warrena Buffetta) i CSX Transportation, ale także Canadian National i CPKC będą musiały zmierzyć się z większą presją konkurencyjną na kontynencie Ameryki Północnej. Zarazem ocenia się, że dzięki konsolidacji Stany Zjednoczone zyskają silniejszą pozycję wobec kanadyjskich przewoźników kolejowych oraz odzyskają część utraconych wolumenów towarowych, przyczyniając się do repatriacji produkcji i zatrudnienia.
Możliwość komentowania została wyłączona.
