Transport wodny śródlądowy w Polsce – nieregularny i zmarginalizowany
Transport wodny śródlądowy odgrywa marginalną rolę w polskich łańcuchach dostaw, a w 2024 praca przewozowa na polskich drogach wodnych zmniejszyła się o 5,8% w porównaniu z poprzednim rokiem. Głównym problemem tej gałęzi transportu jest niewystarczająca żeglowność dróg wodnych i złe warunki nawigacyjne — poinformował Główny Urząd Statystyczny.
W 2024 żeglugą śródlądowa przewieziono w Polsce zaledwie 1,674 mln ton ładunków, a praca przewozowa wyniosła 384,8 mln tkm. Było to odpowiednio o 0,9 i 5,8% mniej niż w 2023 r. W strukturze przewozowej polskich armatorów żeglugi śródlądowej dominowały przewozy międzynarodowe stanowiące 71,6% wolumenu tej gałęzi transportu. Przewozy krajowe stanowiły 28,4% wolumeny, import 1,8%, a eksport 12,4%.
Najczęściej transportowany były ładunki masowe: rudy metali, węgiel i inne produkty górnictwa (40,3%), produkty rolnictwa, łowiectwa i leśnictwa (18,7%). Przewożono także drewno, chemikalia, koks, surowce wtórne. Średnia odległość przewozu 1 tony ładunku wyniosła 307 km w transporcie międzynarodowym i 33,2 km w transporcie krajowym. Udział transportu wodnego śródlądowego w przewozach ładunków w Polsce w ubr. wyniósł zaledwie 0,8%. To znacznie mniej niż w krajach takich jak Niemczy, czy Holandia, gdzie ta gałąź transportu odgrywa istotną rolę w logistyce, w tym także w transporcie intermodalnym.
Czytaj też: Contargo powiększyło powierzchnię terminala w Koblencji
— Niedostateczne zagospodarowanie dróg żeglownych w Polsce, zarówno pod względem charakteru (rzeki skanalizowane, swobodnie płynące, kanały), jak i parametrów żeglugowych (głębokość i szerokość szlaku, wymiary śluz, prześwity mostów) ogranicza ich funkcjonalność transportową i wpływa na marginalną rolę żeglugi śródlądowej w krajowym systemie transportowym — stwierdzono w raporcie GUS.
Zły stan taboru
Liczba pchaczy oraz holowników stanowiących tabor żeglugi śródlądowen wyniosła 134 sztuki. Barek z własnym napędem eksploatowano 51 sztuk, a barek bez własnego napędu 180 sztuk. Jak stwierdzono w raporcie, znaczna część tego taboru jest zdekapitalizowana i wymaga odtworzenia.
Łączna długość dróg wodnych śródlądowych wyniosła 3767 km, z czego uregulowane rzeki stanowiły 2522 km. Zaledwie 5,5% polskich dróg wodnych śródlądowych spełnia wymogi dróg międzynarodowych (IV i V klasa żeglowności). Łączna długość dróg o znaczeniu regionalnym (I, II i III klasa) wyniosła 3561 km.
Niskie parametry polskich dróg wodnych wymuszają ograniczoną ładowność barek, a to przekłada się na małą skalę wykonywanych przewozów. Wolumen transportu śródlądowego cechuje się zmiennością sezonową, gdyż zależny jest od zmiennych warunków nawigacyjnych. Transport śródlądowy w Polsce ma charakter sezonowy i nieregularny. Ta gałąź transportu pozostaje natomiast jedną z najbezpieczniejszych. W ubr. odnotowano zaledwie dwa wypadki w żegludze śródlądowej i żaden z nich nie był związany z przewozem ładunków niebezpiecznych.
Możliwość komentowania została wyłączona.
